Ik denk dat sommige mensen alles wat ze maar kunnen aangrijpen, gebruiken om zich te uiten. Daarom teken en schrijf ik waarschijnlijk ook zo veel en graag. Omdat het moet. En daarom zal ik hoogstwaarschijnlijk ook met zoveel plezier zingen.

In het donker blijft het stil.

Een liedje van mij, qua tekst en muziek en zang. Over hoop die wanhopiger wordt tot het écht geen zin meer heeft.

Altijd een vrouw.

Ik houd van Billy Joel. Dit is een van zijn bekendste liedjes, waar ik een nieuwe tekst bij heb gemaakt.

Christmas time is here.

De versie van Diana Krall (die mij verder weinig zegt) vond ik heel prettig, en daarom besloot ik ‘m zelf te zingen.

Liefde van later.

Van Herman van Veen.

Marianne.

Mijn enige liedje dat ooit in de buurt kwam van bekendheid ;) Ik zong het tijdens een belachelijk hete zomer eind jaren negentig in heel Nederland. Frits Spits (mijn jeugdheld) draaide ‘m als eerste.

Wanhoop.

Schreef ik ergens eind jaren negentig, toen ik volop bezig was met mijn muzikale carrière. Veel jongere stem, maar ik vind het nog steeds een heftig liedje.

Geen kind meer.

Een heel, heel mooi liedje van Karin Bloemen.

Iedere dag.

Een eigen compositie qua alles, van een hele tijd terug. Positief, blij, zonnig. Net als ik eigenlijk :-P

Geef het niet op.

Klein liedje van mij. Misschien wel het lijflied van de mier en de vlinder.

Lately.

Nummer van (oa) Stevie Wonder. Mijn versie.

Nooit meer een morgen.

Van Borsato. Ik houd van ballads (sue me).

Durf de wereld niet te zeggen.

Heel klein liedje dat ik schreef in 1999, zoiets.

Marnix Pauwels. Author. Transformative Coach. Slowly getting to the place he never left. Exploring awe. How about simplicity?

Marnix Pauwels. Author. Transformative Coach. Slowly getting to the place he never left. Exploring awe. How about simplicity?